بعضی وقت‌ها هست که تحمل‌ام تمام می‌شود.
دلم می‌خواهد همه‌ي فعالیت‌ها، کارها، تفریح‌ها، علاقه‌مندی‌ها و … را بگذارم کنار و بشوم یک آدم کاملاً خنثی.
الان از همان لحظه‌هاست.

از همان لحظه‌هایی که با کوچکترین ضربه‌ای، بر سر ضربه‌زننده آوار می‌شوم(نیما جان! یادت هست که؟!)
———–
خوبی‌اش این است که بعد از چند ساعت و شاید چند روز، دوباره آرام می‌شوم. دوباره آدم می‌شوم، با همان جاه‌طلبی‌ها و خواسته‌ها.
این نوشتن عجب تأثیری دارد خانه‌اش آباد!
ء

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s