این هم روزهای خوب ما

فلش را که از دستم می‌گیرد می‌پرسد ویروس که نداره؟!
می‌گویم نه.
چند ساعت بعد:
سیستم، کلا ً‌قاط می‌زند. کانکشن، فقط برقرار می‌شود. داده، یخ( به ضم ی). فایل‌های اف‌ال‌وی صدا ندارند،‌فایل‌های ام‌پی‌تی چرا. کنترل صدای سیستم، غیب شده است، اما بقیه‌ی ابزارهای صوتی، حاضر به یراق‌اند.
ویندوز را عوض می‌کنم.
یادم می‌آید پسورد اکانت اینترنت‌ام یادم نیست! کاغذش را هم انداخته‌ام دور و طی احمقانه‌ترین حرکتی که می‌شد،‌هیچ‌جا یادداشت نکرده‌ام. حدس‌هایی که می‌زنم، بی‌ٰفایده است. شماره‌ی کاربری و پسورد یکی دیگر را می‌گیرم. جواب نمی‌دهد! تنظیمات مودم به هم ریخته. دوباره تنظیم می‌کنم. جواب می‌دهد. دوباره حدس‌هایی که برای پسورد خودم می‌زنم را امتحان می‌کنم. نچ. این نیست.
ست‌آپ ویندوز، فولدر قبلی را پاک نکرده. ویروس‌ها، احتمالاً تروجان‌ها،‌هنوز هستند.
دوباره ویندوز را عوض می‌کنم. می‌نشینیم به پیدا کردن پسورد مربوطه. به روش بروتال فورس! تصور کنید! بعد از حدود نیم‌ساعت، یکی‌شان جواب می‌دهد. هوراااااااااااااااااااااااااااااااااا!!!
الان، بعد از چند ساعت، برگشتم به زندگی،‌به کامپیوتر!
موضوع برای نوشتن:
1-چرا سبزها مزخرف می‌گویند؟
2-دخترها، همه احمق‌اند!( نشان درجه یک شجاعت، برای هر کسی که جرئت کند این را بنویسد)
3-مشروطه‌ی دوم: کاش نمی‌شد
4-سقوط امپراتوری؟ نه آقای درویشی! گمان نمی‌کنم!( همه‌ی این،‌تیتر یادداشت است)
5-آوازهای بی‌کلام(شعری از داریوش درویشی)
6-بنویس
Advertisements

1 پاسخ به “این هم روزهای خوب ما

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s