عقلانیت، و هست‌ها و بایدها

بعضی نوشته‌ها را می‌نویسی و انتظار داری فحش بخوری به خاطرشان، یا حتی بدتر! بعد، نه که چیزی نمی‌شود، کامنت هم می‌گذارد یک نفر برایت، و نوشته‌ات را کامل می‌کند، به بهترین شکلی که می‌شود، آنجاست که مجبوری تشکر کنی در حد زیاد، و حداقلش این چیزها را اینجا بنویسی!
——-
هست‌ها، اغلب نه زیبایند، نه دوست‌داشتنی. شاید بشود با تلاش فراوان کمی زیباترشان کرد. وقتی از سیاست بحث می‌کنیم، چیزی به نام «باید» وجود ندارد. همه چیز، در قالب مجموعه‌ای است از «هست‌ها». اینکه مثلاً ملت ایران رییس‌جمهوری بهتر از این می‌خواهد، نهایتاً یک «باید» بی‌معناست. چشمش کور، می‌خواست درست انتخاب کند!
اینکه ویتنام تبدیل می‌شود به آوردگاه آمریکا و شوروی، البته که اتفاق قشنگی نیست، اما متأسفانه انتخاب دیگری هم نیست. شوروی، به هر قیمت باید به آب‌های آزاد راهی پیدا کند. از آن طرف، آمریکا به هیچ قیمتی نباید اجازه‌ی دسترسی شوروی به آب‌های آزاد را بدهد. ویتنامی‌ها فنا می‌شوند! زیبا نیست. اما عقلانی است. عقلانیت هم الزامی به رعایت «کرامت انسانی» یا حقوق بشر ندارد. این دو البته که خود نمادهای عقلانیت‌اند،‌ اما فایده‌های کوچک،‌ همیشه برای فایده‌های بزرگ زیر پا گذاشته می‌شوند. عقلانیت با پیچیدگی از درجه‌ی بالاتر، به طرز جالبی، هم در مجموعه‌ی «بایدها» و هم در مجموعه‌ی «هست‌ها»، جایی بالاتر از عقلانیت‌های با پیچیدگی پایین‌تر اشغال می‌کند. می‌تواند تأسف‌بار تلقی شود، ولی وقتی که از دید انسان‌های «خوب» و «فرهیخته» و «روشنفکر»، به مسئله‌ی «کثیف» و «بی‌پدر و مادر» سیاست نگاه می‌کنیم. وقتی که صلح و حقوق بشر بر هر چیزی مقدم هستند،‌حتی بر مقدمه‌ی خودشان: عقلانیت
Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s