رمزگشایی از سیاست امنیتی و دفاعی اروپا(چهار)

اگر عملگرایانه صحبت کنیم، ESDP سخت و پرهزینه است. دولت‌های عضو اتحادیه‌ی اروپا،  شبکه‌های رفاه اجتماعی و طرح‌های حمایت از بازنشستگان سخاوتمندانه‌ای دارند که با خواست‌های همواره رو به رشد جمعیت پا به سن گذاشته مواجه‌اند. با هزینه‌های مراقبت بهداشتی و افزایش تعداد سالمندان، حکومت‌ها برای فراهم‌کردن اینها، زیر فشار مالی خواهند رفت. از این گذشته، بیشتر ارتش‌های اروپایی در حال کوچک شدن هستند، زیرا دولت‌ها خدمت اجباری عمومی- که یک شکل ارزان کار نظامی است- را به نفع نیروی نظامی داوطلب(که گران‌تر است) لغو می‌کنند. در نتیجه، «درجه‌ی عمومی نظامی‌گری در مردم اروپای غربی سقوط کرده و می‌کند». اضافه بر این، تقریباً همه‌ی دولت‌های عضو، هزینه‌ی نظامی‌شان را بعد از پایان جنگ سرد کاهش دادند. یک موضوع مهم در اتحادیه‌ی اروپا، واداشتن دولت‌های عضو به افزایش میزان منابع اختصاص‌داده‌شده به مباحث امنیتی و دفاعی بوده است.  برای بدتر کردن موضوع اضافه کنیم که    اقتصادهای اروپایی در پنج سال گذشته، و همچنین بزرگ‌شدن اتحادیه، دسترسی به پول برای تأمین هزینه‌های چنین نیروی نظامی‌ای را از لحاظ سیاسی مشکل‌زا می‌کند. بیشتر سرمایه‌گذاری‌های اتحادیه‌ی اروپا در حال حاضر متوجه ده دولت عضو شرقی جدید است، به ویژه به شکل یارانه‌های سیاست کشاورزی مشترک.

علاوه بر این، این دولت‌های عضو جدید، مخصوصاً لهستان و کشورهای بالتیک، بیشتر گرایش به آمریکا و ناتو دارند تا ESDP. در طول جنگ اخیر عراق، حمایت لفظی اعضای شرقی از ایالات متحده سبب شد که ژاک شیراک علناً بگوید آنها «خفه شوند». آنها احتمالاً ترجیح می‌دهند که اتحادیه‌ی اروپا پولش را خرج سرمایه‌گذاری ساختاری برای آنها کند تا ESDP. در مجموع باید گفت که از 1992، نبود اراده‌ی سیاسی و پول، مانع توسعه‌ی ESDP شده‌اند. هیچ نشانه‌ای از تغییر این روند در آینده نیست.

اگر نه برای جانشینی ناتو است و اگر دستیابی به این خواسته غیرممکن است، پس چرا از اول به وجود آمده است؟ چرا متحدان اروپایی به دنبال یک نیروی نظامی رقیب و خارج از ناتو هستند وقتی نگران انزواگرایی آمریکا هستند و توان و تمایلی در تأمین منابع لازم ندارند؟ علاوه بر این، چرا بعضی از متحدان اروپایی، شامل کشورهای کلیدی‌ای مثل فرانسه، بلژیک و آلمان، تا جایی در حمایت نکردن از سیاست خارجی آمریکا پیش رفته‌اند که درخواست آمریکا در ناتو در مورد تجهیزات دفاعی برای ترکیه به علت پیش‌بینی جنگی محتمل علیه عراق را رد کنند؟

آیا آمریکا از مریخ است و اروپا از ونوس؟

یک دیدگاه مشترک در واشنگتن این است که پنجاه سال زندگی در امنیت در زیر چتر ناتو، اروپا را به قاره‌ی «سرخوش‌ها» تبدیل کرده‌است، یا آن طور که هنری هاید(عضو [جمهوری‌خواه] کنگره) بیان می‌کند، صلح، رفاه و ناتو «محیط پرمنفعت اما مصنوعی چنان امنی ایجاد کرده است که بهره‌برندگان از آن، باور کرده اند که محیطی متکی به خود است». هاید آن‌قدر پیش می‌رود که بیان می‌کند عدم حمایت اروپایی‌ها، به خاطر زندگی کردن آنها در «پیله» است.

بدون هیچ شکی، هاید تحت تأثیر مقاله‌ی مشهور رابرت کاگان، «قدرت و ضعف»، است که در آن مطرح می‌کند که منافع آمریکا و اروپا در حال واگرایی است زیرا یکی از طرف‌ها با حوادث از موضع قدرت برخورد می‌کند و دیگری از موضع ضعف. در نتیجه، همکاری‌های آمریکا-اروپا محکوم به نابودی است:

زمان آن است که دست از تظاهر به اینکه اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها دیدگاه مشترکی به جهان دارند، یا اینکه حتی در جهان مشترکی زندگی می‌کنند برداریم. در مورد مسئله‌ی فوق‌العاده مهم قدرت- تأثیر قدرت، اخلاق قدرت، میل به قدرت- چشم‌اندازهای آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها دچار واگرایی است. اروپا در حال رویگردانی از قدرت،‌یا اگر بخواهیم متفاوت نگاه کنیم، در حال گذار از قدرت به جهان جامع حقوق و قواعد و مذاکره و همکاری فراملی است. اروپا در حال وارد شدن به یک بهشت پساتاریخی صلح و رفاه نسبی، تحقق «صلح ابدی کانت»، است. در همبن حال، آمریکا همچنان در وضعیت بغرنج تاریخی‌ای قرار گرفته است، به کار گرفتن قدرت در جهان آنارشیک هابزی که حقوق و قواعد بین‌المللی غیرقابل اتکا هستند و امنیت و دفاع حقیقی و پیشبرد یک نظم لیبرال، همچنان به مالکیت و استفاده از اراده‌ی نظامی بستگی دارد. به این علت است که در مسائل عمده‌ی استراتژیک و بین‌المللی امروز، آمریکایی‌ها مریخی و اروپایی‌ها ونوسی هستند: در موارد کمی موافقت می‌کنند و یکدیگر را کمتر و کمتر می‌فهمند. و این وضعیت روابط، ناپایدار(در حال گذار) نیست- نتیجه‌ی یک انتخابات در آمریکا یا یک اتفاق مصیبت‌بار. دلایل این تقسیم فراآتلانتیک‌، در توسعه عمیق و بلند هستند و احتمالاً endure می‌کنند. وقتی کار به تعیین اولویت‌های ملی، تعیین تهدیدها، تعریف چالش‌ها و  مدل‌سازی و پیاده‌سازی سیاست‌های خارجی و دفاعی می‌رسد، آمریکا و اروپا، راه‌های جدایی می‌روند.

در واقع، اروپایی‌ها نه در حباب و نه در ماشین «صلح ابدی» کانتی زندگی نمی‌کنند. تقریباً هر کشوری در اروپا، برای مدت زمانی طولانی‌تر از آمریکا با موضوع تروریسم مواجه بوده‌است. جنگ در دروازه‌ی اتحادیه‌ی اروپا در یوگسلاوی سابق قطعاً‌ در تعریف پیله نمی‌گنجد. علاوه بر این، اروپایی‌ها نسبت به استفاده از نیروی نظامی بی‌میل نیستند. آنها به هر دو جنگ خلیج، و همچنین بوسنی، کوزوو، سیرالئون و دیگر مستعمره‌های سابق در آفریقا نیروی نظامی فرستادند. اگر اروپایی ها در حبابی از صلح زندگی می‌کردند و از خشونت به عنوان یک ابزار سیاسی استفاده نمی‌کردند، در واقع اتحادیه‌ی اروپا اصلاً نیازی به صحبت از ESDP نداشت. اتحادیه‌ی اروپا در حال حاضر به عنوان یک قدرت غیرنظامی به خوبی تثبیت شده است. همینطور، ESDP بسیار پرهزینه خواهد بود، و دولت‌های عضو بر سر چگونگی شکل‌گیری آن توافقی نخواهند داشت. اگر تحلیل‌های هاید و کاگان درست باشند،  مطمئناً دولت‌های عضو برای اضافه‌کردن بعدی نظامی به اتحادیه‌ی اروپا تلاشی نخواهند کرد.

بخشی از مشکل تحلیل امنیتی سنتی این فرض است که توسعه‌ی نیروی نظامی، صرفاً اهداف دفاعی دارد. اتحادیه‌ی اروپا به علت هزینه، تکرار و خطر جایگزینی ناتو، به دنبال این کار نیست. در «شراکت آشفته» و «فراتر از هژمونی آمریکایی»، هنری کیسینجر و دیوید کالئو همگرایی اروپا را در ارتباط با همگرایی ناتو ارزیابی کرده‌اند. آنها نتیجه گرفته‌اند که همگرایی می‌تواند تصمیم اروپا برای مقاومت در برابر سلطه‌ی آمریکا بر ناتو را تقویت کند و بنابراین اصلاح ناتو برای اجازه‌دادن به یک شراکت برابرتر را خواستار شدند. نظرات کالئو و کیسینجر آموزنده است همگرایی، تصمیم اروپایی‌ها برای مقاومت در برابر سلطه‌ی آمریکا بر سیاست امنیتی آنها را تقویت کرده‌است. هم CFSP و هم ESDP تلاش‌های جدی‌ای از جانب اروپایی‌ها برای شنیده‌شدن صدای جمعی آنها در مسائل جهانی است.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s