ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ…

ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﯿﺎﯾﻢ ﻧﻮﺷﺘﻢ. ﻧﻮﺷﺘﻢ بلکه یاﺩﻡ نروﺩ:

ﺍﻭﻝ) ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻢ ﺑﺎ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻗﻄﻌﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﭘﺲ ﻧﻈﺮﺍﺕ ﻭ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﯾﺎﺩ ﻧﺎﺩﻗﯿﻖﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.

ﺩﻭﻡ) ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﻢ. ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺧﻮﺩﻡ ﭘﯿﺸﻘﺪﻡ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽﺍﺵ ﻧﺸﻮﻡ.

ﺳﻮﻡ) ﺍﯾﺮﻭﻧﯽﺑﺎﺯﯼ ﺩﺭ ﻧﯿﺎﻭﺭﻡ. ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺯﺭﻧﮓﺑﺎﺯﯼﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻥ ﺑﻬﺸﺎﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﻣﻦ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥﺍﻡ.

ﭼﻬﺎﺭﻡ) ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺭﺳﯿﺪﻩﺍﻡ ﻭ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻡ. ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺳﻬﯿﻞ ﺟﺎﻥﻧﺜﺎﺭﯼ ﻗﺒﻠﯽﺍﻡ ﮐﻪ ﺳﻄﺢ ﺗﺤﺼﯿﻼﺕﺍﺵ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﻣﺤﻞ ﺯﻧﺪﮔﯽﺍﺵ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ.

ﭘﻨﺠﻢ) ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺍﻟﮑﯽ ﻧﮑﻨﻢ. ﺷﻌﺮﻫﺎﯼ ﺩﻭﺯﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺩﻭﺭﯼ ﺍﺯ ﻭﻃﻦ ﻧﺴﺮﺍﯾﻢ.

ﺷﺸﻢ) ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﻗﺎﻃﯽ ﺗﺒﻌﯿﺪﯼ ﻫﺎﯼ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻧﮑﻨﻢ. ﺑﺎ ﺁﺩﻣﯽ که ۳۵ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪﺍﺵ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻫﻤﺬﺍﺕﭘﻨﺪﺍﺭﯼ ﻧﮑﻨﻢ.

ﻫﻔﺘﻢ) ﺍﯾﺪﻩﻫﺎ، ﻧﻈﺮﻫﺎ ﻭ ﺗﺤﻠﯿﻞﻫﺎﯾﻢ ﺗﺎ ﺍﻻﻥ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪﯼ ﻭﺍﻗﻊﮔﺮﺍﯾﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺷﺨﺼﯽ ﯾﺎ ﮔﺮﻭﻫﯽ. ﺍﯾﻦ ﺭﻭﯾﻪ ﺭﺍ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﺪﻫﻢ.

ﻫﺸﺘﻢ) ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻧﺨﺒﻪﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﻼﺵ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ ﯾﺎ ﮐﺎﺭﯼﺍﻡ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﯼ ﺁﺩﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺭﺩ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﺨﺒﻪﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻧﻬﻢ) ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﻡ ﻭ ﻗﺪﺭﺵ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﻢ. ﺗﺎ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻭ ﺑﺸﻨﺎﺳﻢ ﻭ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯﻡ. ﺩﻧﯿﺎﻧﺪﯾﺪﻩ ﻧﺒﺎﺷﻢ. ﻓﺮﻫﻨﮓﻫﺎ ﻭ ﺧﺮﺩﻩﻓﺮﻫﻨﮓﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﻢ.

Advertisements

1 پاسخ به “ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ…

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s