دونالد ترامپ، جمهوریخواه میانه‌رو

این یادداشت در شماره‌ی یازدهم هفته‌نامه‌ی ملت و دولت تحت عنوان «راهبرد بازنمایی رسانه‌ای تندروی» منتشر شده است.

از ابتدای رقابت‌های انتخاباتی حزب جمهوری‌خواه تا همین امروز بحث‌های زیادی درباره‌ی «تندروی» و «میانه‌روی» کاندیداهای مطرح در گرفته است. رسانه‌های جریان اصلی آمریکا متأسفانه نقشی عمده در شکل‌گیری نگاه جهانی به کاندیداها بازی می‌کنند و تصویری که این رسانه‌ها از کاندیداهای جمهوریخواه ساخته‌اند چندان دقیق نیست. در تصویرسازی عمده‌ی رسانه‌ای، مارکو روبیو به عنوان کاندیدایی میانه‌روتر ترسیم می‌شد که به خاطر نگاه‌های ملایم‌ترش توان پیروزی در انتخابات را دارد، و البته با تمرکز رسانه‌ای بر شطحیات ترامپ درباره‌ی مهاجران، ترامپ به شکل تندروترین کاندیدای جمهوریخواه بازنمایی می‌شد.

بیایید موضع دونالد ترامپ، جب بوش، مارکو روبیو، تد کروز و جان کیسیک را به عنوان کاندیداهای مطرح جمهوریخواه در رابطه با بحث‌های مطرح انتخاباتی در آمریکا بررسی کنیم:

اول) سقط جنین:

سازمان «فرزندپروری تنظیم‌شده» که خدمات سلامت تولید مثل و بهداشت مادر و کودک را فراهم می‌کند، در صدر بحث‌های مربوط به سقط جنین در این انتخابات قرار گرفته است. تد کروز، مارکو روبیو، جب بوش و جان کیسیک همه موافق قطع بودجه‌ی دولتی این سازمان هستند. ترامپ می‌گوید بودجه را باید قطع کرد، اما این سازمان به میلیون‌ها نفر کمک می‌کند. ترامپ سابقه‌ی دفاع از حق سقط جنین را نیز در گذشته دارد.

دوم) مهاجرت:

مهاجرت مهم‌ترین موضوع تبلیغاتی ترامپ بوده است و خواستار اخراج تمام مهاجران غیرقانونی و بستن تمامی مسیرهای مهاجرت غیرقانونی به آمریکا و سخت‌گیری بیشتر بر مهاجرت قانونی شده است. موضع تد کروز با ترامپ تفاوت خاصی ندارد. مارکو روبیو خواستار کاهش مهاجرت، بستن مسیرهای مهاجرت غیرقانونی و بررسی ذره‌بینانه‌ی درخواست‌های مهاجرت قانونی شده است. جان کیسیک و جب بوش از نقش مثبت مهاجران در آمریکا گفته‌اند و خواستار برخورد ملایم با مهاجران غیرقانونی هستند.

سوم) مالیات:

همه از کاهش عمده‌ی مالیات‌ها دفاع می‌کنند.

چهارم) بیمه‌ی عمومی سلامت:

کروز، روبیو و کیسیک مخالف بیمه‌ی دولتی هستند. بوش و ترامپ از مدل‌هایی از بیمه‌ی دولتی دفاع می‌کنند. ترامپ تنها کسی است که خواهان بیمه‌ی عمومی برای تمامی مردم است.

پنجم) مداخله‌جویی نظامی:

سایت «محافظه‌کار آمریکایی» بر اساس موضع کاندیداها در موارد مختلف، به چهار نفر از این پنج نفر نمره داده است. روبیو مداخله‌جویانه‌ترین سیاست خارجی ممکن را دارد، کروز پس از روبیو قرار می‌گیرد و ترامپ و کیسیک طرفدار خویشتن‌داری بیشتر هستند. سیاست خارجی پیشنهادی جب بوش، تنها کمی میانه‌روتر از روبیو بود.

ششم) تجارت آزاد:

روبیو حامی افزایش تجارت فراپاسیفیک و فراآتلانتیکی است و خواهان کاهش حق گمرک و موانع تجارت آزاد است. کروز مخالف مالیات بر واردات است و از تجارت آزاد دفاع می‌کند. کیسیک از پیمان شراکت فراپاسیفیک و پیمان نفتا(توافق تجارت آزاد آمریکای شمالی) دفاع می‌کند. جب بوش از پیمان فراپاسیفیک دفاع می‌کند و خواهان گسترش نفتا است. ترامپ بر خلاف همه با پیمان‌های تجارت آزاد مخالف است و خواهان محدودیت تجارت آزاد و وضع حق گمرک و لغو نفتا و پیمان فراپاسیفیک است.

همان طور که مشخص است، غیر از مسئله‌ی مهاجرت که دونالد ترامپ موضعی به شدت افراطی دارد در باقی موارد موضع او میانه‌روانه‌تر از دیگر کاندیداهاست. در همین زمینه می‌شود به سازمان‌هایی مراجعه کرد که جایگاه سیاسی کاندیداها را مشخص می‌کنند. کراودپک یکی از این سازمان‌هاست که بر اساس مواضع اعلام‌شده از سوی کاندیداها، سابقه‌ی رأی‌دادنشان در مجلس و همچنین کمک‌های مالی به کاندیدا و کمک‌های مالی کاندیدا به دیگر سازمان‌ها، از یک(میانه‌رو) تا ده(افراطی) به کاندیداها نمره می‌دهد. نمره‌ی پنج کاندیدای فوق الذکر به این ترتیب است: کروز 9.9، روبیو 6.2، جب بوش 5.1، دونالد ترامپ 5.1 و جان کیسیک 4.6. وب‌سایت «درباره‌ی مسئله» نیز وب‌سایتی که است که اختصاصاً به هدف تعیین مختصات چهره‌های سیاسی آمریکا ساخته شده است و کاندیداها را روی دو محور اقتصادی و اجتماعی بررسی می‌کند. وضعیت پنج کاندیدای مورد بررسی به این ترتیب است:

Bush.jpg

ترامپ و کیسیک نزدیک‌ترین کاندیداها به میانه‌ی سیاسی‌اند و تد کروز در اقتصاد و مارکو روبیو در مسائل اجتماعی محافظه‌کارترین کاندیداها هستند.

می‌شود به رده‌بندی‌ها و امتیازدهی‌های دیگری هم مراجعه کرد. نتیجه تفاوتی نمی‌کند. هر بررسی جامعی که درباره‌ی نظرات کاندیداها انجام شود نیز به همین نتیجه خواهد رسید: ترامپ به احتمال قریب به یقین نژادپرست‌ترین، ضدزن‌ترین، دروغگوترین و هتاک‌ترین کاندیدای جمهوریخواه انتخابات امسال آمریکاست، اما اگر از لحاظ سیاسی میانه‌روترین گزینه‌ی موجود جمهوریخواه‌ها نباشد، یکی از میانه‌روترین‌هاست و در انتخابات‌های مقدماتی برگزار شده تاکنون هم رأی بالایی از میانه‌روهای حزب جمهوریخواه به خود اختصاص داده است و فقط رأی محافظه‌کارترین اعضای حزب را از دست داده است که به تد کروز رأی می‌دهند. چرا ترامپ به نظر بسیاری تندروترین کاندیداست؟

وب‌سایت پولیتیکو سه ماه پیش گزارشی خواندنی از مراحل برنامه‌ریزی نامزدی دونالد ترامپ تهیه کرده بود. گزارش از برگزاری جلسه‌ای در دسامبر 2013 بین ترامپ و 25 فعال سیاسی اهل نیویورک آغاز می‌شود و با مصاحبه با منابع آگاه ادامه پیدا می‌کند. یکی از حاضران در جلسه نقل می‌کند که ترامپ در آن جلسه گفته است «می‌روم و راحت برنده می‌شوم…وارد [رقابت] می‌شوم و همه‌ی نظرسنجی‌ها دیوانه می‌شوند. همه‌ی اکسیژن را می‌گیرم. من بلدم چه جوری با رسانه‌ها کار کنم که دوربینشان را هیچ وقت از من برندارند». این نه تنها رمز موفقیت ترامپ، بلکه علت اصلی تندرو دیده‌شدن او است. ترامپ از روز اول ورود به رقابت‌های داخلی حزب جمهوریخواه برای انتخابات ریاست جمهوری با جنجال‌سازی پیش رفته است و با حاشیه‌سازی‌های تعمدی، دوربین رسانه‌ها را همیشه روی خود نگه داشته است. اولین این حاشیه‌ها، صحبت‌های نژادپرستانه‌ی ترامپ علیه مکزیکی‌ها و مهاجران مکزیکی حاضر در آمریکا بود که نسبتی مستقیم با سیاست‌گذاری دارد و موضعی بسیار افراطی است. جنجال‌های بعدی اما اکثراً در مواردی بی‌ربط به سیاست رقم می‌خورند و نه چیزی به سیاست‌های ترامپ اضافه می‌کنند و نه چیزی از آن کم می‌کنند و تنها اثری که دارند، گرفتن اکسیژن از دیگر کاندیداها و نگه داشتن ترامپ بر صفحه‌های تلویزیونی و جلد نشریات است. در حوزه‌ی سیاست اما ترامپ بر خلاف دیگر کاندیداها به شکلی ماهرانه از تشریح مفصل اکثر مواضعش طفره می‌رود و جواب‌هایی گنگ و مبهم می‌دهد که توجه خاصی را به خود جلب نمی‌کند. در حالی که مهم‌ترین موضوع صحبت درباره‌ی بقیه‌ی کاندیداها نقاط قوت و ضعف برنامه‌های آنهاست، ترامپ با زیر سؤال بردن سابقه‌ی نظامی جان مک‌کین دو سه روز فضا را متشنج می‌کند و در رسانه‌ها مطرح باقی می‌ماند. چیزی که از ترامپ در افکار عمومی می‌ماند، نه مواضع میانه‌روانه‌اش درباره‌ی بیمه‌ی سلامت عمومی یا سقط جنین و پاسخ‌های ناواضح‌اش درباره‌ی جزییات سیاست‌ها، که توهین‌هایش به چهره‌های مطرح طبقه‌ی سیاسی آمریکا و مواضع نژادپرستانه‌اش درباره‌ی مسلمانان و اسپانیایی‌زبان‌هاست. از توهین‌ها و نژادپرستی شدید ترامپ طبعاً نتیجه‌ای جز تندروی او نمی‌شود گرفت. تصویری که رسانه‌ها از ترامپ ساخته‌اند و به همه جا مخابره کرده‌اند، تصویری است که خود ترامپ با کمک گرفتن از تجربه‌ی زیادش در فضای رسانه‌ای آمریکا به رسانه‌ها قالب کرده است: کاندیدایی عصبانی و قاطع که حتی به قیمت درگیری تمام‌عیار با طبقه‌ی ناکارآمد و نامحبوب سیاسی از مواضعش کوتاه نمی‌آید و در این زمانه‌ی بی‌اصولی بر سر اصولش می‌ایستد. واقعیت، البته چیز دیگری است.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s